Hebben we nu een optimale vorm van tweetalig onderwijs in Nederland?

"Het was eigenlijk een opluchting toen we eindelijk hoorden dat Emiel doof was."

"Vroeger gingen we met een kwartje naar de buren, om te vragen of ze even voor ons wilden bellen."

"Ik zou wel voor doven willen werken."

"Ik kan wel een beetje liplezen, maar niet heel goed."

"Je komt in zo'n heel medisch circuit terecht, ik vergat bijna te genieten van m'n kind."

"Ik ben wel heel benieuwd hoe hij het later zal gaan ervaren."

"Ik heb zoveel leuke herinneringen aan de dovencamping."

"Onze ouders lazen ons voor in gebarentaal, en dan las ik zelf verder."

Is dovencultuur iets internationaals, of is er ook een Nederlandse dovencultuur?